Willemijn: “Op 17 oktober 2022 raakten mijn tienjarige dochter Hebe en haar lieve begeleidster Sanne vermist. Drie vreselijke dagen later werden ze gevonden in het water bij knooppunt Empel en moesten wij en Sannes’ familie, door zonder onze dochters. In één klap wist iedereen wie Hebe was. Een schril contrast met haar situatie toen ze nog bij ons was. Ons kind leefde door haar handicap helaas buiten de maatschappij. Ze had geen school of groepje waar ze terecht kon. We hebben alles geprobeerd, maar nergens was een veilige plek voor Hebe te vinden. Om die reden startten wij in 2020 het HebeHuis waar ze een op een begeleiding kreeg van lieve professionals zoals Sanne en van ons. We zijn heel dankbaar dat het gelukt is om het HebeHuis open te houden voor kinderen die door hun complexe handicaps buiten het onderwijs op opvangsysteem vallen. Nu kunnen andere gezinnen ontlast worden en deze kinderen genieten van een ander plekje dan thuis, voor dag en logeeropvang. Dat is een deel van Hebe’s erfenis.
Hebe was een heel bijzonder jong mens. Ze was uitermate kwetsbaar, maar ook de sterkste persoon die ik ken. Ze verdroeg enkel zuiverheid om zich heen. Geen haast, geen drukte, geen doen alsof. Ze was beschadigd door vele medische behandelingen en trauma, maar gaf mensen altijd een kans, een open blik en haar vertrouwen. Iets waar iedereen die haar heeft gekend veel van heeft geleerd. En ze inspireerde mij om alles uit het leven te halen, zelfs nu ze er niet meer is.”
